Şəfahat Şəfi—Qəlbin Kitabı

Esse

Oğlum, qızım…

Dünyada elə bir kitab var ki, onu oxuduqca səhifələri azalmaz, əksinə, sən böyüdükcə o da səninlə birlikdə genişlənər. Bu kitab nə kağızdan, nə də mürəkkəbdəndir. Onun hər sətri həyatın özüdür, hər cümləsi vicdanın səsidir, hər nöqtəsi isə insanlığın dayanıb düşündüyü anların izidir.

Bu kitabı oxumaq üçün göz kifayət deyil – qəlb lazımdır.

İnsan bu kitabı oxuduqca dəyişir. Əvvəlcə sadəcə anlayır, sonra hiss edir, daha sonra isə yaşamağa başlayır. Bir vaxtlar sərt olan ürək yumşalır, kin dolu baxışlar sakitləşir, nifrət kimi ağır yük qəlbdən çıxıb gedir. Çünki bu kitab sənə öyrədir ki, heç kim tam qaranlıq deyil, hər kəsin içində bir işıq var – bəzən zəif, bəzən gizli, amma var.

Oğlum, qızım…

İnsan olmaq təkcə yaşamaq deyil. İnsan olmaq – başqasının dərdini öz dərdin kimi hiss etməkdir. Empatiya dediyimiz o dərin anlayış, əslində, bu kitabın ən mühüm səhifəsidir. Sən başqasının yerinə özünü qoymağı bacardığın an artıq böyüməyə başlayırsan.

Unutma: bağışlamaq zəiflik deyil. Əksinə, bu, ruhun ən böyük gücüdür. Kin saxlayan ürək ağırlaşar, amma bağışlayan qəlb yüngülləşər. Bu kitab sənə öyrədir ki, qisas almaq insanı ucaldan yol deyil – bağışlamaq insanı insan edən yoldur.

Bəzən həyat səni sınağa çəkəcək. Qarşına paxıllıq çıxacaq, haqsızlıq çıxacaq, bəlkə də səni anlamayan insanlar olacaq. Amma sən bu kitabı oxumağa davam et. Çünki o sənə deyəcək:

“Başqasının pisliyi sənin yaxşılığını dəyişməməlidir.”

Oğlum, qızım…

Vicdan – bu kitabın səsi, sevgi isə onun ruhudur. Vicdanı olmayan insan sanki səssiz bir səhifədir – yazılmamış, boş və soyuq. Amma sevgi o səhifəni doldurur, həyat verir, mənalandırır. Sevgi olan yerdə mərhəmət də var, anlayış da var, insanlıq da var.

Paxıllıq isə bu kitabın ən qaranlıq ləkəsidir. Paxıl insan başqasının işığını görəndə öz içindəki qaranlıqdan qaçmaq əvəzinə, o işığı söndürmək istəyir. Amma bil ki, başqasının nurunu söndürməklə heç kim işıqlanmaz. Əsl işıq insanın öz daxilində yanmalıdır.

Bu kitab sənə öyrədir ki, insanın həqiqi dəyəri onun dediyi sözlərdə yox, etdiyi əməllərdədir. Sözlər gizlənə bilər, maska taxıla bilər, amma xislət – gec-tez üzə çıxar. Çünki insanın daxilində nə varsa, bir gün davranışına çevrilir.

Oğlum, qızım…

Pis insan olmaq asandır – yalnız özünü düşünmək kifayətdir. Amma yaxşı insan olmaq çətindir – çünki bu yol səbir, anlayış, fədakarlıq və sevgi tələb edir. Lakin unutma: çətin olan yol insanı ucaldan yoldur.

Sən yaxşı insan olmağa çalış. Elə yaşa ki, sənin adın çəkiləndə insanların üzündə təbəssüm yaransın. Elə davran ki, sənin varlığın başqalarına rahatlıq gətirsin. Elə sev ki, sənin sevgindən başqalarının qəlbi isinsin.

Çünki insan bu dünyada qoyduğu izlə yaşayır.

Və ən böyük iz – yaxşılıqdır.

Unutma, oğlum, qızım…

Ən gözəl kitab sənin qəlbində yazılandır.

Onu necə yazacağın isə sənin seçimindir.

 

Müəllif:

Yazıçı-dramaturq

Şəfahət Şəfi✍️